Amstelveen - Er zijn best veel dingen in Amstelveen waar we op voorhand van verwachtten dat ze een enórm doorslaand succes zouden worden, maar die in de praktijk nogal tegen bleken te vallen. De Hudson’s Bay (die failliet ging). Een bronzen boog van Armando die het Stadsplein enórm zou verlevendigen (maar heel lelijk was). Sowieso alle dingen op het Stadsplein (omdat het zo lelijk is). De vluchtelingenopvang op Kronenburg (die leeg bleef). De Noord/ Zuidlijn (die stopte bij Zuid-WTC). Het Stadsstrand (dat te klein was, behalve voor ganzen). Burgemeester van ’t Veld (die vertrok)…
Maar nu was er dan eindelijk iets waarvoor het tegenovergestelde gold qua verwachtingen: de actie ‘Van je wapen af zonder straf’. De verwachtingen hier in huis waren in ieder geval extreem laaggespannen, want de speciaal op jongeren gerichte campagneslogan ‘Drop je knife en doe wat met je life’ werd door de prepuber in huize Visser ontvangen als ‘enorm cringe’. Voor de mensen zonder (pre)pubers, cringe betekent letterlijk ‘ineen krimpen’ en kun je bijvoorbeeld gebruiken voor alle situaties waarin je je doodschaamt voor je ouders (feitelijk alle situaties dus) of andere oude mensen die hip proberen te doen, zoals oude mannen van reclamebureaus die met straattaal en een rijmwoordenboek aan de haal gaan.
De campagne was speciaal ontwikkeld om jongeren aan te sporen anoniem hun steekwapens in te leveren op het politiebureau. Er is blijkbaar een groeiend aantal jongeren dat het nodig vindt om met een mes op zak te lopen – zelfs in the City that Always Sleeps. Maar ja, als je al besluit dat je het een puik idee vindt om met een mes op zak te lopen, dan ga je die heus niet inleveren omdat er een olijk rijmpje op een poster staat, zo was hier in huis de consensus.
Maar we hadden het kunnen weten, als favoriet liquidatie-oord en hennep-herbergier… Waar een eerdere campagne in bushokjes om minima te wijzen op ondersteunende regelingen maar weinig respons opleverde, werd de campagne om anoniem je wapen in te kunnen leveren een grote hit. De rij voor de teststraat (toen testen nog cool was dan) was er niets bij, de politie werd volgens eigen zeggen overspoeld met wapens. Niet zozeer met wat knullige vlindermessen van pukkelige pubers in een oversized hoodie met een blikje energydrink op een elektrische step, maar wel met talloze steek- en slagwapens, een enorm assortiment nepvuurwapens en 15 echte vuurwapens. Een gemiddeld Amstelveens kind haalt minder snoep op tijdens Sint Maarten.
Ik moet zeggen, als moeder van drie opgroeiende jongens voel ik me ineens een stuk veiliger nu al die wapens zijn ingeleverd. Het is een enorm rustgevend idee dat al die mensen die voorheen blijkbaar een pistool in hun nachtkastje hadden liggen, plots tot inkeer zijn gekomen en deze van de hand hebben gedaan. Het doet ook helemaal niet vermoeden dat dit slechts het topje van de ijsberg is en half Amstelveen een bazooka in de bijkeuken heeft liggen. Ik zie al helemaal voor me hoe dat ging aan de keukentafel:
“Schat, hebben wij nog een wapen liggen ergens om in te leveren?”
“Hoezo?” “Oooh gewoon, iets met een goed doel denk ik”
“Nou, die in de sokkenla is net nieuw, die wil ik nog niet kwijt, maar pak anders die oude die in de stortbak van het toilet ligt? Die is van vorig seizoen, die mogen ze wel hebben, de arme kindertjes zonder wapen.”
Ik stel dan ook voor om ook een actie in te roepen waarbij zwart geld kan worden ingeruild voor wit geld en drugsafval kan worden ingeruild voor een familiezak M&M’s. En misschien kunnen we in het kader van de milieubewuste stad wel gewoon een extra container naast het papier, GFT en restafval plaatsen: de Cold Case Container voor alle wapens die u niet meer gebruikt. Met een kekke slogan als “Draag je het niet? Doneer het dan!”
Schot in de roos, lijkt me.