Amstelveen – Geertje Visser schrijft maandelijks columns voor AmstelveenZ Magazine. Deze keer over een vraag die steeds meer mensen zich tegenwoordig stellen... een hond of niet?

Er was een tijd dat wij geen kinderen hadden, maar honden. Sterker nog, er was een tijd dat ik permanent door het bos liep te sjouwen met ballenzwiepers, in al mijn zakken stinkende hondenkoekjes plakten, ik alléén een baan wilde waar de hond mee naartoe mocht om onder het bureau te liggen en mijn sociale contacten voornamelijk bestonden uit dames op leeftijd uit het hele land die ook honden hadden.

Teckel Tedje

Ik weet zelfs nog dat ik in de Chaamse bossen, samen met de hondendames op leeftijd die uit het hele land aan kwamen rijden, de derde verjaardag vierde van Teckel Tedje. Iedereen had voor de gelegenheid een papieren feesthoedje opgezet, we bliezen op een feesttoetertje en zongen verjaardagsliedjes. Bij het weggaan kregen alle honden op het feestje een traktatiezakje met zelfgebakken hondenkoekjes.

In retrospectief kunnen we concluderen dat het een háár scheelde of ik was geëindigd als kattenvrouwtje, maar dan met honden. Maar toen kwam de oudste zoon en bleek dat de prooidrift van Teckel Tedje zich helaas niet beperkte tot konijnen en cavia’s, maar dat ook baby’s door haar tot de categorie ‘kleinvee’ werden gerekend. Het kostte een ritje naar de spoedpost voor een tetanusprik en een keur aan gedragstherapeuten die allemaal hetzelfde zeiden - ‘bloedlink’ - om ons in te laten zien dat deze combinatie geen kans van slagen had. Ted kreeg een nieuw thuis, waar ze overigens pas vorig jaar, na een lang en rijk leven, knetterdement en intens gelukkig is overleden.

Zo eindigde 11 jaar geleden in een notendop de hondenhobby. Geen tochten meer naar Chaam, geen eendagskuikens meer in de vriezer. Wel baby’s, schema’s en drukke banen buitenshuis. En een hond? Die kwam er niet meer, ondanks het latere gezeur van de zonen. Veel te weinig tijd en bovendien hadden we zonder hond ook wel genoeg poep te ruimen.

Marktplaats

De eerste maanden van Corona keek ik dan ook schamperend naar ál die mensen die plots ineens zo nodig een hond moesten. Wisten ze wel dat honden zo’n 12 jaar leven? En dat hun impulsaankoop vast na een jaar op Marktplaats zou belanden? Maar na 6 maanden eenzame afzondering aan de keukentafel en de aankondiging dat dit ook na Corona het ‘nieuwe flexibel’ zou worden, begon het op te vallen dat kamerplanten beduidend weinig terug zeggen. En dat ook de dove, hoogbejaarde kat een uitermate saaie gesprekspartner was. Ook is in je eentje een rondje wandelen door Westwijk best wel een sneue aangelegenheid, tussen al die mensen die wél iets nuttigs te doen hebben, zoals het gooien met een ballenzwieper. Wat zou het eigenlijk toch leuk zijn als…

Ik heb zijn naam al bedacht en stiekem ook al opgemeten hoeveel meter kippengaas er nodig is om het tuinhek ontsnapvrij te maken. Er is alleen maar één obstakel: De Meneer, die behept is met een veel grotere hoeveelheid verstand irreële angsten dan zijn vrouw. Maar misschien dat ze daar op Marktplaats ook wel een hoekje voor hebben...

Geertje Visser