Amstelveen - Jorre van Beek (20) is op 13-jarige leeftijd begonnen met basketballen bij BV Aalsmeer. Een paar jaar later maakte hij de overstap naar Millennium Basketball Club Amstelveen (MBCA) omdat hij zijn basketbal naar een hoger niveau wilde tillen. Met succes. Vorig jaar werd hij gescout door KingsTalent en vertrok hij naar Amerika om zijn Amerikaanse droom te verwezenlijken.

‘Ik hield niet van sporten, maar van mijn ouders moest ik wel íets gaan doen’, lacht Jorre. ‘Na voetbal, crossfietsen en judo, is dat uiteindelijk basketbal geworden. Toen ik 13 werd, schoot ik enorm de lengte in en mijn vader kwam met een advertentie van Basketball Vereniging Aalsmeer aan. Ik ben mee gaan doen met een training en gelijk vanaf het eerste moment dacht ik: dit is het!'

In het diepe

‘Na twee trainingen mocht ik al een wedstrijd spelen met U14. Ik wist alleen totaal niet wat ik moest doen. Ik kende de termen niet en had geen idee wat iedereen van me wilde. Ja, dat was heel klungelig’, lacht hij. Toch is hij dankbaar dat hij in het diepe is gegooid: ‘Na een paar wedstrijden wist ik ontzettend veel. Dat moest ook wel, om een beetje mee te komen met de rest.'

Ontwikkeling

Jorre liet zich niet uit het veld slaan. Ondanks zijn onkunde wilde hij graag leren en nam hij de sport en feedback ontzettend serieus. Binnen korte tijd maakte hij een enorme ontwikkeling door. ‘Bij BV Aalsmeer hoorde ik regelmatig dat ik veel potentie had en dat vond ik een groot compliment dat me nog meer motiveerde. Helemaal omdat die complimenten van mensen kwamen waar ik zelf tegenop keek.’

MBCA

Al snel trainde Jorre op 14-jarige leeftijd mee met het U18-team. In de drie seizoenen die volgden mag Jorre zich kampioen noemen. De eerste twee jaar met U18 en het derde seizoen met U22. Na een aantal jaar bij BV Aalsmeer te hebben gebasketbald, maakt Jorre de overstap naar Millennium Basketball Club Amstelveen (MBCA). ‘Ik had het idee dat ik alles uit BV Aalsmeer had gehaald wat daar te leren viel. Het werd tijd om het basketballen naar een hoger niveau te tillen. Bij MBCA kon ik landelijk spelen.’ Na een try-out mocht Jorre landelijk meespelen in de tweede divisie U18. ‘Ja, dat ging ook belachelijk goed’, vertelt hij. Hij heeft een paar jaar bij MBCA gespeeld. Na U18 ging hij naar U22 en ook daar mocht hij landelijk spelen. Niet veel later kwam hij in contact met KingsTalent.

KingsTalent

KingsTalent bemiddelt tussen student sporters en Amerikaanse onderwijsinstellingen die op zoek zijn naar talent. Op deze manier kunnen jongeren een studie en sport combineren in Amerika. Jorre heeft naar eigen zeggen altijd al interesse gehad in Amerika en laat dat nu ook dé plek zijn waar basketbal enorm groot is. ‘Ik besefte opeens dat ik mijn interesse voor Amerika en het basketballen kon combineren, waardoor die Amerikaanse droom ontstond. Ik heb een spelersprofiel aangemaakt met mijn cijferlijsten en alle statistieken omtrent mijn basketbal. Deze heeft KingsTalent naar contacten gestuurd. Uiteindelijk heb ik de keuze gehad tussen verschillende scholen en ben ik voor Kean University gegaan. Dat was precies wat ik voor ogen had.’

Kean University

In augustus 2022 vertrok Jorre naar Amerika en begon het grote avontuur. ‘Ik ben aan het begin goed geholpen en werd als prins behandeld. Ik leerde veel mensen kennen en voelde me helemaal thuis. Omdat je in Amerika het eerste jaar nog geen studie hoeft te kiezen, bleef ik op undecided staan en volgde ik algemene vakken. Dat was heel random gekozen want het moest om het basketbalrooster heen passen. Ik was daar puur voor het basketballen en de ervaring en de vakken waren een leuke bijkomstigheid.'

Avontuur

Helaas verliep zijn avontuur daar niet zoals gehoopt. ‘Als je tekent bij zo’n school, ben je normaal gesproken zeker van je plek op het team. Maar toen ik daar kwam, waren er opeens 50 anderen. Niemand was zeker van een plekje in het team. Dat is helaas niet eerlijk besproken. Uiteindelijk moest ik het afleggen tegen derde- en vierdejaars die daar al ruimschoots ervaring hadden. Er mochten er 17 mee in een team; ik zat bij de laatste 19 en haalde het net niet. Ik heb het semester nog wel mee kunnen trainen en als er blessures waren bij teamgenoten, zou ik eventueel in kunnen vallen. Maar ook dat was een loze belofte. Toen iemand, op mijn positie zijn meniscus scheurde en ik kon invallen, gebeurde dat niet. Omdat je op een gegeven moment toch knopen moet doorhakken, was ik bezig met teruggaan naar Nederland. Echter kon ik die Amerikaanse droom niet loslaten.’

Nieuwe aanbieding

Jorre mailde op eigen initiatief diverse Amerikaanse scholen. Uiteindelijk kreeg hij een aanbieding van Pratt Institute. ‘Toen ik langs mocht komen, heb ik echt heel erg goed gespeeld. Toen dacht ik nog: zie je wel, ik ben hier echt wel op mijn plek op dit niveau.’ Jorre kreeg een plek in het team aangeboden en mag in september beginnen. Inmiddels is hij terug in Nederland en aan het werk, om zodoende te sparen en de tijd te overbruggen. Ondertussen speelt hij bij MBCA. In eerste instantie om in vorm te blijven, maar hij heeft nu ook een reële kans om volgend jaar eredivisie te spelen met het U22-team.

Keuze

Op het moment dat we Jorre spreken, moet hij de knoop gaan doorhakken. Gaat hij toch terug naar Amerika om te starten bij Pratt Institute, of blijft hij bij MBCA om de kans te pakken? ‘Het is dubbel: ik heb een serieuze relatie en wil ook graag aan een Nederlandse studie beginnen. De kosten in Amerika zijn hoog en dan zou ik weer alleen voor de ervaring gaan. Ga ik die verstandige keuze maken en in Nederland blijven, of luister ik naar die jongensdroom?’

Nederland

Op vrijdag krijgen we het antwoord van Jorre. Hij heeft besloten om in Nederland te blijven en verder te spelen bij MBCA. Hij hoort niet veel later dat hij officieel meedoet in de eredivisie met team U22. ‘Het geeft me veel rust. Ik ga me oriënteren op een studie en ondertussen werken, om hopelijk op kamers te kunnen. Maar ondanks de loze beloftes bij Kean University, was het een ervaring om nooit te vergeten. Hoeveel mensen kunnen nu zeggen dat ze gescout zijn door een Amerikaans collegeteam? Als ik zie hoe ik gestart ben zeven jaar geleden bij BV Aalsmeer en waar ik nu sta, is dat een prestatie waar ik enorm trots op ben.’

Dit artikel verscheen eerder in de juli/augustus editie van AmstelveenZ Magazine, nummer 80.