Amstelveen / Aalsmeer - In een atelier in het Art Centre Aalsmeer werkt Pauline Zeij al dertien jaar aan haar kleurrijke, verhalende kunst. Met potlood, penseel én klei schept ze werelden waarin dieren spreken, dromen tastbaar worden en een konijntje met oorbellen tot leven komt.

Storyteller

‘Ik noem mezelf het liefst een storyteller’, begint Pauline Zeij met een lach. Of ze nu schildert, tekent, keramiek maakt of een kinderboek illustreert en schrijft: bij alles staat het verhaal centraal. ‘Mijn man zegt weleens: focus je nou op één ding, dan word je daar heel goed in. Maar daar word ik doodongelukkig van. Ik vind juist álles leuk.’

Creatief nest

Pauline groeide op in Amstelveen en woont sinds haar achttiende in Uithoorn. Ze komt uit een creatief nest, maar had zelf niet door hoe bijzonder haar talent was. ‘Toen ik begon met tekenen was ik meteen bezig met schaduwen. Ik dacht dat dat normaal was. Omdat het me makkelijk afging, voelde het niet als iets bijzonders. Pas jaren later zei iemand tegen me: dát is juist talent.’

Herman Brood

Die realisatie markeerde een keerpunt en zette het creatieve proces in gang. In de beginjaren maakte Pauline veel portretten van mensen en dieren. Lenny Kravitz schilderde ze, en dat portret werd getoond in een televisieprogramma waar hij bij aanwezig was. Ze maakte meerdere portretten van Herman Brood, waarvan één nu in bezit is van zijn weduwe Xandra Brood. ‘Ik mocht exposeren tijdens een Herman Brood-tentoonstelling in Museum JAN. Mijn werk hing daar tussen zijn eigen werken, ik was de enige externe kunstenaar. Dat was echt een enorme eer.’

Sterren op het doek

Inmiddels doet Pauline ook mee aan kunstroutes en exposities in de regio, zoals Plein Air en Kunstroute De Kwakel. Een hoogtepunt was haar deelname aan Sterren op het Doek in 2021. ‘Dat was echt buiten mijn comfortzone’, zegt ze. ‘Ineens mocht ik in Naturalis Freek Vonk portretteren. De onthulling was in het Rijksmuseum, waar speciaal voor ons de Eregalerij open ging. Dat was echt magisch. Dat het schilderij nu in Naturalis hangt is echt zo bijzonder!’

Het konijntje in het Amsterdamse Bos

Toch begon er iets te knagen. Ze wilde persoonlijker werk maken, iets waarin haar eigen verhalen centraal stonden. ‘Ik had behoefte om mijn eigen wereld te creëren’, vertelt ze. Ze wilde iets doen met een verhaal dat ze altijd van haar moeder hoorde voor het slapengaan, over een konijntje in het Amsterdamse Bos.
‘Mijn moeder had niet zoveel fantasie’, zegt ze lachend. ‘Dus dat konijn maakte altijd mee wat ik die dag had meegemaakt. Tot mijn frustratie, want ik wilde weten wat het konijn zélf had beleefd.’ Toch bleek juist dát verhaal jarenlang met haar mee te reizen. In haar werk doken steeds weer kinderen, dromen en... dat konijn op. ‘Mijn eerste schilderij uit de Wonderland-serie ging daarover. Het was eigenlijk een zelfportret van mij als klein meisje, met ballonnen en een grote tas onder mijn arm. Binnen een week was het verkocht. Toen wist ik: ik kan mensen echt raken met mijn kunst.’

Het boek van Joek

Het laatste project van Pauline is Het boek van Joek, een kinderboek dat ze zelf schreef én illustreerde. Het verhaal gaat over een konijntje dat hip wil zijn en enorme oorbellen uitkiest, maar daar al snel spijt van krijgt omdat ze te zwaar zijn en zijn oren gaan hangen. Gelukkig heeft zijn vriend, pony Stubby, een idee. Het boek is inmiddels gepubliceerd en markeert een nieuwe fase in haar creatieve leven. ‘Ik ben er heel trots op. Het is weer het konijn in het bos dat me inspireerde. Ik ben heel benieuwd wat iedereen ervan vindt en wat er nog meer gaat volgen’, besluit Pauline.

Dit artikel verscheen eerder in de juni-editie van AmstelveenZ Magazine, nummer 99.