'En dan voel je opeens een knobbel in je borst'

'En dan voel je opeens een knobbel in je borst' Foto: Maria-José Bouza Alberza (mammacare verpleegkundige), Rianne Groot (ergotherapeut), Piet van Oostveen (oncologie verpleegkundige), Lisanne de Boer (oncologie verpleegkundige) en Patricia Brozius

Amstelveen - En dan voel je vlak voor de kerst een knobbel in je borst. ‘Ik dacht: het is kerst, die gaat wel weer weg, ik zeg nog even niets tegen mijn partner...’ Maar de knobbel bleef en op 7 januari kreeg Patricia, toen 42 jaar, de diagnose borstkanker. Twee weken later werd de knobbel operatief verwijderd en belandde ze in de rollercoaster van de behandeling.

‘Mijn huisarts stuurde mij direct door en ik wist meteen dat ik naar Ziekenhuis Amstelland wilde. Dat voelde goed en ik ben zo blij dat ik daarvoor gekozen heb. Je wordt er gezien als mens, het zijn echt toppers. De mensen zijn kundig en vooral heel lief’, vertelt Patricia. In tien maanden tijd volgden een operatie, twintig bestralingen in het VUmc, chemotherapie, hormoonbehandeling, revalidatie bij Reade, hulp bij re-integratie op het werk via ‘Re-turn’ en oedeemtherapie. Patricia woont samen met haar man, twee honden en twee rode katers op een idyllische plek in Mijdrecht. Op vijftien minuten rijafstand van het ziekenhuis.

Tijd

‘Ik was altijd een energiek mens. Zei nooit ‘nee’ en kon de hele wereld aan. Maar nu komt pas echt goed boven wat ik heb doorgemaakt de afgelopen twee jaar. Ik moet mijn dag nu plannen. Als ik op bezoek ga bij vrienden moet ik vooraf slapen. Het is niet zeker dat de energie weer terugkomt. Je lichaam is op een soort nulpunt gekomen na alle behandelingen en dat moet weer opgebouwd worden. Dat heeft tijd, tijd en nog eens tijd nodig. Omdat ik zo moe bleef is opnieuw onderzoek gedaan of er niet elders nog iets mis was in mijn lichaam. Bij de longfoto bleek een vlekje op mijn long te zitten. Paniek en grote onzekerheid natuurlijk. Mijn oncoloog belde op vrijdagmiddag laat nog opgelucht op om te zeggen dat ze bericht had gekregen dat alles goed was’, vertelt Patricia opgelucht.

Mijn gids

‘De informatie die ik in het ziekenhuis kreeg, tijdens het hele traject, was perfect. Het zat netjes gebonden in een mapje en de mammacare-verpleegkundige, mijn gids, hielp mij steeds met goede uitleg. Ik ben niet gaan googelen, dat gaf rust. Zij verwees mij voortdurend naar de juiste adressen voor therapie of voor allerlei praktische oplossingen, bijvoorbeeld met betrekking tot een speciale bh. Omdat mijn lichaam heftig reageerde op de chemo, ben ik tijdens mijn behandeling heel wat keren opgenomen geweest op de oncologie-afdeling. Regelmatig via de spoedpost. Steeds werd ik heel goed opgevangen.’

Bij de revalidatie door Reade in Ziekenhuis Amstelland, leerde Patricia dat zij niet de enige was met alles wat zij doormaakte. Tijdens de groepssessies hoorde ze de verhalen van anderen. ‘Ik realiseerde mij toen dat ik niet gek was, maar dat het erbij hoorde. Tijdens de groepssessies hebben we weer gelachen en ik heb er vriendinnen aan overgehouden. Na zes weken was ik echt vooruit gegaan. Ik zeg nu vaker ‘nee’ en dat maakt mij sterker.’

Back to work…

‘Ik dacht: als ik twee dagen per week op de revalidatie kan zitten, kan ik ook naar mijn werk.’ Maar niets bleek minder waar voor Patricia. ‘Ik ging, achteraf gezien, te vroeg weer aan het werk. Mijn ‘chemo-hersens’ wisten niet meer hoe ik een e-mail moest openen of hoe ik de kof­fiemachine moest bedienen. Rekenen gaat nog steeds niet goed, terwijl ik daar goed in was. Op advies van de oncologie-verpleegkundige heb ik een re-integratietraject gevolgd bij Return en dat heeft goed geholpen.’  Gelukkig krijgt Patricia veel begrip van haar werkgever.

Terug in maatschappij

De angst dat de kanker terugkomt heeft Patricia in een la gestopt. ‘Met die angst kun je niet leven. Ik wilde al snel terug in de maatschappij en niet thuiszitten als kankerpatiënt. Ik wil het achter mij laten. Natuurlijk kom ik af en toe nog in het ziekenhuis voor controle bij de oncoloog. En als ik dan even moet wachten omdat het spreekuur uitloopt, snap ik dat. Ze nemen er alle tijd voor je.’

Ziekenhuis Amstelland zoekt collega’s

Heb je interesse om bij Ziekenhuis Amstelland te komen werken? Kijk dan op www.werkenbijziekenhuisamstelland.nl Momenteel is er plek voor een verpleegkundige interne geneeskunde-/oncologie.

[Dit artikel is ook verschenen in AmstelveenZ Magazine No. 43, oktober 2019]

Gekoppeld aan dit bericht


Reacties