Amstelveen - Voor het tweede jaar op rij kroonde de M16-ploeg van MBCA zich tot landskampioen. Een prestatie op zich, maar achter die titel schuilt een bijzonder verhaal. Voor spelers Kerfalla Sylla en Daniil Solomonenko betekende het hun vierde nationale titel op rij, terwijl coaches Sergio Blom en Elijah Maartens voor het derde opeenvolgende jaar kampioen werden. Daarmee bevestigt de Amstelveense basketbalclub opnieuw haar status als absolute top binnen het Nederlandse jeugdbasketbal.
Maar wie denkt dat dit succes alleen draait om talent, heeft het mis. Achter de resultaten schuilt een verhaal van ontwikkeling, vriendschap, discipline en een hechte teamcultuur. ‘We hebben dit seizoen steeds meer laten zien wat voor team we kunnen zijn als alles klopt,’ vertelt hoofdcoach van de M16, Sergio Blom. ‘Individueel hebben we veel kwaliteit, maar het verschil zit erin dat deze groep elkaar inmiddels perfect aanvoelt.’
Voor Sergio (26) is MBCA niet zomaar een club. Hij begon er zelf als speler, maakte uitstapjes naar andere verenigingen en speelde zelfs een periode in Spanje, maar keerde uiteindelijk terug naar de plek waar het voor hem allemaal begon. Inmiddels combineert hij zijn rol als speler van Heren 1 met het coachen van de M16. ‘Dit is echt mijn favoriete leeftijdscategorie,’ zegt hij lachend. ‘Ze zijn nog net niet bijdehand genoeg.’
Naast hem staat assistent-coach Elijah Maartens (28), die al sinds zijn dertiende in de sporthal te vinden is. Op zijn achttiende begon hij met coachen. Wat begon met het geven van trainingen bij Almere groeide al snel uit tot een serieuzere rol. Daar werkte hij drie à vier jaar met de U12. ‘Grappig genoeg zit hier nu iemand in de M16 die ik toen ook al trainde,’ zegt hij. Ook Kerfalla kent hij al langer. ‘Ik heb twee keer tegen hem gespeeld met Almere. Natuurlijk keihard verloren,’ lacht hij.
Via Almere Heren 1, waar hij samen met Sergio actief was, kwam hij in contact met MBCA. De overstap naar Amstelveen volgde, waar hij begon met de M14 en direct kampioen werd met Daniil en Kerfalla. Daarna volgden ook successen met de V16 en dit seizoen opnieuw met de M16, telkens samen met Sergio.
Van eilandjes naar vrienden
Wie de finale zag, zag een ploeg die als één geheel speelde. Volgens de coaches is dat misschien wel de grootste winst van het afgelopen seizoen. ‘Het mooiste vind ik hoe deze jongens naar elkaar zijn toegegroeid,’ zegt Sergio. ‘Ze begonnen eigenlijk allemaal op hun eigen eilandje. Gedurende het seizoen is dat veranderd in een echte vriendengroep.’
Dat gebeurt niet vanzelf. Elk jaar sluiten nieuwe spelers aan en verandert de samenstelling van het team. Toch lukt het MBCA steeds opnieuw om daar een hechte groep van te maken. ‘Ze spreken buiten de trainingen met elkaar af, gaan samen eten, gaan naar het strand en trekken veel met elkaar op,’ vult Elijah aan. ‘Dat zie je uiteindelijk ook terug op het veld.’
Volgens de coaches speelt juist die onderlinge band een belangrijke rol in het succes. ‘Basketbal blijft een teamsport,’ zegt Sergio. ‘Je kunt individueel nog zo goed zijn, maar als je geen team vormt, win je geen kampioenschappen. Onze kracht zat dit jaar niet alleen in het talent, maar vooral in het feit dat iedereen voor elkaar wilde werken.’
Een toevallige ontmoeting
Eén van de gezichten van het kampioensteam is Kerfalla Sylla. Hij won de vierde landstitel op rij. De zestienjarige topscorer begon pas vijf jaar geleden met basketbal, maar groeide razendsnel uit tot één van de grootste talenten van de club. Dat hij ooit bij MBCA terechtkwam, is grotendeels te danken aan zijn huidige coach. Sergio lacht wanneer het verhaal ter sprake komt. ‘Ik gaf een clinic op een basisschool en hoorde al langer verhalen over een jongen die ontzettend groot zou zijn. Maar ja, die verhalen van de gymdocenten ken ik, want die hoor ik vaker. Tot ik Kerfalla zag spelen. Ik wist meteen dat hij moest gaan basketballen. Hij pakte de bal, ging met links langs zijn man en dunkte hem er keihard in. Ik dacht echt: wat gebeurt hier? Daarna heb ik eigenlijk geen nee meer geaccepteerd. Ik heb zelfs school zijn moeder laten bellen omdat hij op basketbal moest.’
Kerfalla kan er inmiddels om lachen. ‘Ik had eigenlijk geen keuze,’ grijnst hij. ‘Maar gelukkig vond ik het vanaf het begin ontzettend leuk.’ Waar het vroeger vooral draaide om dunken (hij ging in 2022 viraal met een dunk-video, die gedeeld werd door niemand minder dan rapper Snoop Dogg, red.), ziet hij tegenwoordig veel meer in het spel. ‘Het winnen is verslavend, natuurlijk. Maar ik vind vooral het sociale gedeelte ook heel leuk. We zijn echt een hechte groep geworden.’
Slechte verliezers
Dat winnen belangrijk is, blijkt al snel wanneer het gesprek op verliezen komt. ‘Ze zijn goede winnaars, maar slechte verliezers,’ zegt Elijah lachend. De spelers kunnen dat moeilijk ontkennen. ‘Verliezen vinden we gewoon niet leuk,’ zegt Daniil Solomonenko. De 16-jarige guard begon al op jonge leeftijd met basketballen in Rusland, waar hij vier jaar uitkwam voor de jeugdopleiding van CSKA Moskou. Toen hij naar Nederland verhuisde, kwam hij terecht bij MBCA. Inmiddels speelt hij al vier jaar op het hoogste niveau in Nederland en mocht hij, net als zijn teamgenoot Kerfalla, zijn vierde nationale titel op rij vieren. Voor de coaches is dat niet verrassend. De afgelopen jaren verloren deze spelers immers nauwelijks wedstrijden. Sommige jongens maakten zelfs complete seizoenen mee zonder één nederlaag.
‘We hebben dit seizoen nooit twee keer achter elkaar verloren,’ vertelt Sergio. ‘Maar juist verliesmomenten zijn belangrijk. Daar leer je uiteindelijk het meeste van. Dat geeft ons ook weer iets om mee aan de slag te gaan. Want ze verliezen niet door een goede tegenstander, maar doordat ze zelf dan niet op hun best spelen.’ Volgens Elijah zijn die momenten zelfs noodzakelijk. ‘Je kunt niet groeien als alles altijd goed gaat. Juist fouten maken zorgt ervoor dat je beter wordt.’
Meer dan talent alleen
Volgens de coaches zit het geheim achter de successen niet alleen in de kwaliteit van de spelers. ‘Ze zijn simpelweg ontzettend goed en ik durf wel te zeggen de beste van Nederland,’ zegt Sergio. ‘Ze zijn fysieker, sneller, agressiever en mentaal sterker dan veel tegenstanders. Maar wat hen echt onderscheidt, is hun mentaliteit.’ Die mentaliteit ziet hij dagelijks terug op trainingen en wedstrijden. ‘Ze weten hoe goed ze zijn, maar tegelijkertijd zijn ze nog altijd heel coachbaar. Dat is een combinatie die je niet vaak tegenkomt.’ Elijah knikt instemmend. ‘Ze willen beter worden. Dat is misschien wel hun grootste kwaliteit.’
Spanje lonkt
Voor Daniil krijgt het kampioenschap een bijzonder vervolg. De zestienjarige guard verruilt MBCA binnenkort voor een avontuur in Spanje. Na vier jaar op hoog niveau in Amstelveen zet hij de stap naar een grote Spaanse club. ‘In Spanje zijn ze verder in het basketbal en ligt het niveau hoger,’ zegt Sergio. ‘Voor Daniil is dit een droomstap.’ Zelf kijkt de speler enorm uit naar zijn nieuwe uitdaging. ‘Ik ga volgende week tekenen,’ vertelt hij bescheiden. ‘Dat is natuurlijk spannend, maar vooral heel leuk.’
Voor MBCA betekent zijn vertrek een verlies van een belangrijke speler, maar tegelijkertijd zien de coaches het als een bevestiging dat de opleiding werkt. ‘Natuurlijk gaan we hem missen en is het een groot verlies,’ zegt Sergio. ‘Maar dit is precies waarvoor we opleiden.’
Domineren
Ondanks het kampioenschap kijken de coaches alweer vooruit. De helft van het team stroomt door naar de M19, terwijl andere spelers nog een jaar actief blijven in de M16. Zelf blijft Sergio hoofdcoach van de ploeg. Elijah krijgt een andere rol. Hij gaat zich vooral richten op de doorstroming van spelers richting de oudere jeugdteams en gaat mee als coach naar de M19.
Over de doelstelling voor volgend seizoen hoeven de coaches niet lang na te denken: ‘We hebben altijd hetzelfde doel,’ zegt Elijah lachend. ‘Domineren,’ vult Sergio direct aan. Maar uiteindelijk draait het volgens hem niet om prijzen alleen. ‘Als spelers zich goed ontwikkelen, volgen de resultaten vanzelf. Dat hebben deze jongens dit seizoen opnieuw bewezen. Het kampioenschap is prachtig, maar uiteindelijk is het vooral een beloning voor al het werk dat daarvoor is verricht.’
Dit artikel verscheen eerder in de zomereditie van AmstelveenZ Magazine, nummer 110.